Amgueddfa Cymru

A allwn ni adnabod y Celtiaid trwy eu celfydydd?

Mae celfyddyd Geltaidd, a elwid yn draddodiadol yn gelfyddyd La Tène, yn ymddangos fel arddull gelfyddydol yn y Swistir, Awstria, de'r Almaen a dwyrain Ffrainc yn ystod y bumed ganrif CC. Roedd yr arddull hon yn wahanol i arddull ardal Môr y Canoldir. Roeddent yn benthyca patrymau'r Groegiaid a'r Rhufeiniaid yn aml. Eitemau arddangos o statws uchel ac offer rhyfela yw'r rhan fwyaf o'r darnau addurnol sydd wedi goroesi. Ymddengys y gelfyddyd mewn cerrig, metel, crochenwaith, coed a gwydr. Erbyn 200CC, roedd Ynysoedd Prydain yn datblygu eu harddulliau arbennig eu hunain.

Mae archaeolegwyr sy'n astudio celfyddyd Geltaidd yn codi cwestiynau am ei hystyr. Yn aml, defnyddiwyd y gelfyddyd i awgrymu bod un 'Gymdeithas Geltaidd' ledled Ewrop yn rhannu'r un grefydd ac iaith. Nid yw'r ffaith bod pobl yn rhannu'r un ffurf gelfyddydol yn golygu o anghenraid eu bod yn rhannu'r un tras ethnig. Efallai mai ffasiwn a ledaenodd i wahanol rannau o'r cyfandir oedd celfyddyd Geltaidd.